Mijn Frustratie met Mindfulness-meditatie

Het begon allemaal toen ik een jaar of 23 was…
Over het algemeen was ik nooit zo geïnteresseerd in meditatie; ik vond het allemaal maar eng klinken.

“Meditatie? Dat is toch op zo’n kussentje zitten in lotus-houding – wat een bijna onmogelijke houding is voor iemand met rugklachten? En dan aan niks denken? Je hoofd he-le-maal leeg maken? Dat kan ik toch niet man?!”

Dat waren de gedachten die er door mijn hoofd schoten in rap tempo, toen ik voor het eerst in aanraking kwam met mindfulness. Ik studeerde psychologie aan de Radboud Universiteit te Nijmegen. En tijdens mijn Master Klinische Psychologie (= een specialisatie) moest ik een stage lopen, maar naast mijn klinische stage wilde ik bovendien de ‘Basisaantekening Psychodiagnostiek’ halen. Dat hield namelijk in dat ik ooit, als ik geluk had, dan de opleiding tot GZ-psycholoog kon doen. Een waardevol papiertje dus wel (dacht ik destijds; toen wist ik nog niet wat ik nu weet…!)

Hoe dan ook; ik vond een kortdurende preventie-psychologie stageplek in Deventer, waar ik bovendien ook de Basisaantekening kon halen op een andere afdeling. Ingewikkeld verhaal, maar de korte versie is dat ik dáár op die afdeling in aanraking kwam met mindfulness. Mindfulness was destijds net écht in opkomst. Het begon aan populariteit te winnen. En bovendien werd er meer en meer duidelijk dat het ook daadwerkelijk een effectieve, ondersteunende techniek is bij psychische klachten. De wetenschap was het er ook redelijk over eens. ‘Uiterst interessant’, vond ik als jonge psychologiestudente.

En dus waagde ik een poging.

En dat heb ik geweten!

Jeetje, wat kwam me er een troep naar boven. Onverwerkte emoties die vastzaten in mijn lichaam kregen opeens meer ruimte.

Ik ging weer voelen, terwijl ik jarenlang dingen had weggestopt.

En dat voelen vond ik helemaal niet fijn! Na de 8-weekse mindfulness training die ik toen tijdens stage volgde, heb ik dan ook een ‘mindfulness-break’ genomen van ruim een half jaar!! Ik wilde er even niets meer van weten… Vond het te spannend, het rakelde teveel op en ik voelde steeds een enorme weerstand.

En TOCH bleef ik het mega-boeiend vinden, dat ‘ge-mindfulness’.

Want ik wist inmiddels natuurlijk wél WAT het met mij had gedaan. Het DEED wel van alles! Eerlijk is eerlijk. En dan moet het toch ergens goed voor zijn, vertelt mijn ratio me…

En dus gaf ik het nog een keer een kans, maar dit keer ging ik zelf op onderzoek uit. Ik downloadde verschillende apps (eentje daarvan staat na jaren nog steeds op mijn mobiel – de ‘Calm’-app, ik heb een betaald lidmaatschap). Probeerde van alles. Las boeken over mindfulness. Deed verschillende meditaties. En kwam er op die manier achter, dat er een paar oefeningen waren die ‘ik wel oké’ vond. Ik kon ze wel lijen, zeg maar 😉 Goed genoeg, wat mij betreft!

En dus ging ik daar verder mee aan de slag. Ik oefende wat af, in het begin niet erg consistent (want ik ben ook een mens, en vergeet natuurlijk ook wel eens wat – zeker met mijn chaotische brein!). Maar later lukte dat ietsje beter.

Totdat ik een paar jaar later de mindfulness therapeuten-opleiding vond; hierover had ik inmiddels al goede verhalen gehoord van een (ex-)collega. En dus schreef ik mij in. I did it!! Spannend…

De opleiding begon, en in het begin vond ik het behoorlijk zweverig (ik ben zelf enorm nuchter – wat wil je, met een Friese vader?! Hallo…). Maar ik ben er open ingegaan, heb er mijn eigen elementen uitgehaald en geleerd van de ervaringen met de oefeningen. Veel geleerd over mezelf (onder andere dat ik meer geduld mocht hebben met mezelf, en veel te streng was voor mezelf). En was het me alles waard. Iedere cent, ieder uur dat ik erin stak – het was een mooie reis, en ik had het voor geen goud willen missen.

Want nu ben ik hier, jaren later.

En heb ik mij nóg verder ontwikkeld in de mindfulness. Ik was onlangs aan het rekenen, maar – ik heb privé meer dan 1000+ uur gemediteerd!! Wow… ik schrok ervan haha.

Ik heb oprecht het gevoel dat ik veel anders in het leven sta dan zoveel jaar geleden: ik ben rustiger, evenwichtiger geworden. Vroeger kon ik om alles huilen, iedere minuut van de dag. Dat heb ik bijna helemaal niet meer. Ik heb het gevoel dat ik veel meer in balans ben (hoewel ik balans een lastig woord vind), omdat ik veel minder pieker; en ALS ik pieker – want soms doe ik dat uiteraard nog steeds wel eens want ik heb ook mijn normen en waarden natuurlijk – is dat van veel kortere duur! Ik kan bijvoorbeeld nu dingen binnen een uur meer naast me neer leggen, terwijl ik vroeger dagen kon piekeren en dingen niet kon loslaten. Dat is nogal een verschil he? 🙂

Mindfulness heeft mij veel meer rust en ruimte gebracht in mijn leven. Ik heb veel meer gevoel van controle over mijn leven. Grip. Waar ik dat vroeger voor mijn gevoel he-le-maal kwijt was.

Pieker jij ook veel? En heb je al veel andere dingen geprobeerd, maar niets wat lijkt te werken? Dan wil ik je zeker adviseren om je eens te verdiepen in mindfulness.

Mijn ervaring – ook met mijn cliënten in de praktijk – is dat mindfulness goed kan werken bij mensen die bijvoorbeeld veel ‘in hun hoofd zitten’. Veel vanuit de ratio doen. Proberen grip te krijgen op situaties en op de omgeving, door veel na te denken ‘in de hoop een oplossing te bedenken’. Maar die oplossing komt vaak niet, want die zit ‘m niet in het denken 😉 Herken je dit? Je mag je denken meer loslaten, je gedachten laten zijn voor wat ze zijn: niets meer en niets minder dan slechts vluchtige gedachten. Ze komen op, en ze gaan weer weg. (Ze kunnen wel hardnekkig zijn, maar dát is weer een ander verhaal…)

Ben je dus een vrij rationeel, niet-lullen-maar-poetsen typje, of erg gericht op de behoeften van anderen (en daarmee soms onzeker)? Dan wil ik je uitdagen om mindfulness eens te proberen.

Ik nodig je uit om mijn gratis Workshop ‘Mindful Leven – In 3 Stappen naar meer Rust en Minder Stress’ eens te bekijken. Daarin vertel ik je alles over wat mindfulness WEL, en ook wat het NIET is. Ik leg je bovendien uit, WAT je kunt doen en welke stappen je kunt zetten om mindfulness meer in te passen in jouw leven. >>> Klik hier om je voor de workshop aan te melden! <<<

Liefs, xo,
Jamila.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *