Accepteer dat je de Controle NIET altijd hebt…

Controle willen we allemaal wel. Laten we eerlijk zijn.

Maar helaas hebben we deze lang niet altijd. En dat is voor veel mensen erg lastig en niet te verkroppen…

Ondanks het vaststaande feit dat we over vrij weinig dingen controle hebben, proberen we TOCH aan ALLE kanten om die controle te grijpen. En om deze lekker vast te houden. Bijna krampachtig, en dáár gaat het (vaker wel dan niet) mis!

Controle willen houden heeft ook alles te maken met het niet kunnen en/of willen accepteren dat dingen zijn, zoals ze zijn (of juist NIET zijn zoals je ze zou willen!).

Je blijft je constant verzetten tegen de realiteit.

En de realiteit is nu eenmaal, dat je lang niet altijd controle HEBT…

Acceptatie is een lastig proces an sich. Laat staan dat je moet accepteren dat je de controle niet hebt…

Wat IS acceptatie eigenlijk precies…?

Mensen praten er zo vreselijk makkelijk over namelijk! Alsof je dat ‘zomaar effe doet’. ‘Laat het los’, they said. ‘Da’s beter voor je’, they said. Allemaal leuk en aardig, maar jij WIL het ook loslaten. Alleen LUKT dat niet!

Logisch ook. Want waarschijnlijk heb je een verkeerd beeld bij wat acceptatie inhoudt 😉

Acceptatie is één van de vijf onderdelen van mijn Balans Pentagon.

Hieronder zal ik uitleggen, wat ik met (volledige) acceptatie bedoel. Dit is de uitleg van acceptatie, zoals in de Acceptance and Commitment Therapie (ACT) uitgelegd:

‘Acceptatie is het – willens en wetens – ruimte maken en je openstellen voor alle (persoonlijke) ervaringen, zoals: gedachten, gevoelens, herinneringen, neigingen, beelden, opwellingen en sensaties.’

Met andere woorden: wanneer je géén ruimte hebt in jouw leven om al deze ervaringen van jezelf toe te staan en ze te voelen en te ervaren (en ze blijft vermijden, ervan blijft vluchten), zul je nooit écht volledige acceptatie (en daarmee berusting) ervaren.

‘Wat heeft controle willen houden hier dan precies mee te maken?’, denk je wellicht.

Stel je eens voor, dat je iemand bent die graag de touwtjes in handen neemt – en houdt. Je vindt het fijn om een gevoel van controle te hebben over jouw leven, jouw omgeving en zéker over jouw eigen lichaam en emoties. Kan ik me ook helemaal voorstellen! (Zo’n figuur ben ik van nature ook!) Wat gebeurt er dan, wanneer er iets in jouw omgeving gebeurt, waarover je nul komma nul invloed hebt?

Bijvoorbeeld: een dierbare komt te overlijden. Wat dan…?

Kún je daar op enige manier controle over hebben? Nee, tuurlijk niet. Al ga je op je kop staan, pirouettes draaien en moet je er de wereld voor rondlopen: niets zal werken… Is dat naar en heel klote? Absoluut, geen twijfel over mogelijk.

Maar nu komt het belangrijkste – en dit vinden HEEL veel mensen moeilijk: MAG het klote voelen voor jou?

Kun je het verdragen, dat rotgevoel? De machteloosheid? Het verdriet en de pijn?

Vaak is dit niet het geval.

En ondanks dat dat heel lógisch is, dat je het niet WILT voelen: helpt het? Helpt het voor jou, om het weg te blijven drukken? Het niet te willen voelen, ervan te vluchten, jezelf constant af te leiden of zelfs je emoties te verdoven door bijvoorbeeld alcohol…?

Lost het ook maar IETS op?

Op korte termijn waarschijnlijk wel. Op korte termijn krijg je even rust, een pauze als het ware van de heftigheid van de emoties. Het ‘houd je even staande’, je kunt door.

En op de lange termijn…?

Op lange termijn zullen de emoties alleen maar MEER ellende veroorzaken. Emoties gaan – als ze onverwerkt blijven en worden weggedrukt – vastzitten in je lichaam en brein. Je kunt fysieke klachten ontwikkelen, hoofdpijn, buikpijn, misselijkheid, duizeligheid, allerlei angsten en paniekaanvallen, somberheid of depressie, burnout, woede-aanvallen, verslavingen, moeite met keuzes maken, relatieproblemen, piekeren, noem maar op. The list goes on and on and on…

Extra vervelend als je JUIST graag de controle houdt… want dit zijn nu niet bepaald voorbeelden van dingen waarover je controle kunt uitoefenen helaas.

Gelukkig is de OPLOSSING hiervoor vrij SIMPEL: want als wegdrukken en vermijden van je emoties leidt tot klachten die je niet wilt, welke optie blijft er dan over?

Precies – jouw emoties recht in de ogen aankijken, erkennen dat ze er zijn en dat ze klote zijn, en ze de ruimte geven.

Hate to say it, maar: je hebt namelijk geen andere optie.

Dit is het enige pad. Het andere pad inslaan brengt je nog verder in de penarie…

Gun jezelf de ruimte – jouw emoties zijn HEEL NORMAAL. Je bent hierin niet alleen – het is zelfs heel menselijk!

Mogen jouw emoties er zijn? Kun jij accepteren dat je de controle niet (altijd) hebt? Laat het me weten hieronder in een post, of via Facebook of Instagram! <3

Liefs, xo,
Jamila – Psycholoog, Mindfulness- en ACT-therapeut.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *